کمبود امکانات و بودجه در مدارس
ساعت ۳:۳۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ دی ،۱۳۸٩ : توسط : الهام شایسته

کمبود امکانات و بودجه در مدارس

در این یادداشت نگاهی گذرا خواهیم داشت به کمبود امکانات و بودجه در مدارس که از عوامل افت ورزش و سلامت در مدارس و بطور گسترده تر جامعه خواهد بود.

نبود مربی متخصص  

یکی از این عوامل نبود مربی متخصص در مدارس است. نبود مربی متخصص تربیت‌بدنی در مدارس اگر به همین صورت پیش برود، سلامت جامعه را با تهدید جدی روبه‌رو خواهد کرد.

سرانه ورزش در مدارس 

مدیرکل تربیت‌بدنی وزارت آموزش و پرورش خبر داد، سرانه مصوب ورزش در مدارس تنها ٣٠٠٠ تومان است. البته این مبلغ برحسب توانمندی مدیران مدارس از ۵٠٠ تا ٢۵٠٠ تومان متغیر است.

به عبارت بهتر، قرار نیست سرانه ٣٠٠٠تومانی شامل حال تمام مدارس شود و به شانس داشتن یا نداشتن مدیر قابل و توانمند بستگی دارد. هرچند منوچهر بهمنی هیچ تعریفی از مدیر توانمند ندارد، اما در حال حاضر نیز نابرابری امکانات و تجهیزات ورزشی در مدارس، یکی از عوامل محروم ماندن بخشی از دانش‌آموزان از امکانات اولیه ورزشی است. 

سرانه فضای ورزشی در مدارس 

گفته می‌شود، سرانه فضای ورزشی دانش‌آموزان باید حدود یک متر برای هر دانش‌آموز باشد، اما مدارس کشور نه‌تنها به لحاظ سرانه ورزشی اختلافات زیادی دارند، بلکه به لحاظ دسترسی به این فضا نیز متفاوتند.

سرانه ورزش مدارس ٣ هزار تومان است که بر حسب توانمندی مدیران از ۵٠٠ تا ٢۵٠٠ تومان متغیر استاین اختلاف در شهرستان‌های کوچک نمود بیشتری می‌یابد. در حال حاضر، به طور متوسط سرانه فضا برای ورزش هر دانش‌آموز در مدرسه چیزی حدود٣٢ سانتی‌متر است. 
 

مدارس پسرانه و نه دخترانه هیچ‌یک به استانداردهای لازم فضای ورزشی دست نیافته‌اند و در این مدت ١٠درصد مدارس دخترانه شامل طرح محرم‌سازی یا همان شاداب‌سازی شده‌اند. 

١٨ هزار معلم برای ١۴ میلیون دانش‌آموز

شاید یکی از مهم‌ترین دلایل دستورالعمل وزارت آموزش و پرورش مبنی بر به کارگیری معلمان هرپایه به عنوان مربی ورزش، مساله کمبود معلم ورزش در مدارس باشد که گفته می‌شود این وزارتخانه تنها ١٨ هزار مربی برای بیش از ١۴ میلیون دانش‌آموز دارد و از آنجا که این وزارتخانه همواره با کمبود اعتبارات روبه‌روست، نمی‌توان انتظار داشت که در کوتاه‌مدت به جذب نیروهای متخصص در ورزش مدارس بپردازد.

از سوی دیگر گفته می‌شود ١۵ درصد مربیان ورزشی که در مدارس فعالند، تخصص ورزشی برای تمرین دادن به دانش‌آموزان در سنین مختلف را ندارند و صرفا به دلایل عضویت در تیم‌های ورزشی جذب آموزش و پرورش شده‌اند، با تمام اینها آموزش و پرورش ١٢هزار مربی ورزش کم دارد، این را معاون امور اجرایی تربیت‌بدنی در آموزش و پرورش گفته و اضافه کرده است: برای توزیع عادلانه یا همان یکسان‌سازی تجهیزات و امکانات به بیش از ٣٠میلیارد تومان اعتبار نیاز است.

چندی پیش خبرگزاری‌ فارس به نقل از یک مربی ورزش منطقه ۶ تهران خبر داد که در بسیاری از مدارس اگر اصرار مربی ورزشی نباشد یا مدیر به ورزش بهایی ندهد، بودجه درنظر گرفته شده برای ورزش در امور دیگر هزینه می‌شود. این امر نشان می‌دهد که هنوز اولیای مدارس زنگ ورزش را جدی نمی‌گیرند یا مدارس آنقدر با مشکلات مختلفی دست به گریبانند که مجبور می‌شوند، بودجه ورزش را قربانی کنند.


طرح‌هایی که بی‌نتیجه، رها شد

در حالی که بسیاری از مدارس از تامین حداقل امکانات ورزشی دانش‌آموزان در ساعات ورزش ناتوانند گاه و بیگاه اخباری مبنی بر آموزش رشته‌های مختلف ورزشی در مدارس به گوش می‌رسد. ۴ سال قبل، طرحی به نام طرح آشنا از سوی کارشناسان دفتر تربیت بدنی آموزش و پرورش اعلام شد که براساس آن، دانش‌آموزان دوره ابتدایی تحت آموزش شنا قرار می‌گرفتند و هدف آن،‌ آموزش نکات اولیه شنا و غوطه‌وری در آب به دانش‌آموزان ابتدایی بود.
این طرح شاید ۴٠ هزار دانش‌آموز را تحت پوشش گرفت اما نبود امکانات و بودجه،‌ آن را به بن‌بست کشاند.

طرح دوم یا بهسا که طرح افزایش بهره‌وری ساعات درس تربیت‌بدنی با هدف استفاده بهتر از فضا و امکانات و تجهیزات مدارس است. اجرای این طرح از سال ٨٢ آغاز شد و طی ٢سال، ١٨٠ هزار دانش‌آموز را زیر پوشش قرار داد، اما باتوجه به آنچه در این گزارش اشاره شد، بعید به نظر می‌رسد طرح بهسا نیز نتیجه مثبتی داشته باشد؛ چرا که کمبود امکانات و مربی این روزها آموزش و پرورش را واداشته تا نه‌تنها از تخصص‌گرایی در جذب نیرو بپرهیزد که به استفاده از معلمان پایه به عنوان مربی ورزش اقدام کند.

حتی طرح ٣ ساعته شدن زنگ ورزش در برخی مدارس هم به دلیل کمبود ٣٠ هزار مربی وزارت آموزش و پرورش را با تنگناهای جدیدی روبه‌رو کرده است.

آموزش و پرورش به ورزش دانش‌آموزی بی‌توجه نیست

باتوجه به تمام ضعف‌های اشاره شده در حوزه ورزش مدارس، این‌گونه به ذهن متبادر می‌شود که این وزارتخانه نسبت به ورزش دانش‌آموزی بی‌اعتناست؛ در حالی که معاونان پرورشی و مدیران تربیت‌بدنی در این وزارتخانه همواره تلاش کرده‌اند که مشکل ورزش مدارس را به گونه‌ای حل کنند؛ اما کمبود تسهیلات مالی و اعتباری و تجهیزات برنامه‌های این مدیران را بی‌اثر گذاشته است. به نظر می‌رسد بیش از مسوولان آموزش و پرورش، متصدیان تربیت‌بدنی کل کشور باید از حجم اعتبارات خود مایه بگذارند و آموزش و پرورش را در اشاعه ورزش در مدارس یاری رسانند. چرا که در بسیاری از کشورهای پیشرفته، شناسایی استعدادها در رشته‌های مختلف و ارتقای سطح ورزش حرفه‌ای در کشور از دوران مدرسه بویژه مقاطع ابتدایی و راهنمایی انجام می‌شود.به گفته یک کارشناس آموزشی دود بی‌توجهی به ورزش در مدارس، نه فقط به چشم دانش‌آموزان که به چشم ورزش قهرمانی خواهد رفت.

                                                                                              منبع:جهان نیوز